“Dogmatyka katolicka” ks. J. Tylki przeciwko herezji indyferentyzmu (2 z 2)

Już w Starym Zakonie wypowiada Bóg tę swoją wolę: "A ja jestem ustanowiony królem od niego nad Syjonem górą świętą jego. Dam ci narody w twe dziedzictwo, a w posiadłość twą krańce ziemi: Będziesz nimi rządził laską żelazną" (Ps. 2,6. 8. 9): "Pańskie jest królestwo, i on będzie panował nad narodami. I będą się kłaniać przed obliczem jego wszystkie rodziny narodów" (Ps. 21, 28. 29).

“Dogmatyka katolicka” ks. J. Tylki przeciwko herezji indyferentyzmu (1 z 2)

Wszelka nauka bluźniercza zasługuje na potępienie, a taką jest indyferentyzm. Twierdzi bowiem, że wszystkie religie, albo że wszystkie sekty religii chrześcijańskiej są miłe Bogu i są dobre. Tak zaś twierdzić, to znaczy utrzymywać, iż kłamstwo i prawda, dobre i złe rzeczy są zarówno przyjemne w oczach Bożych, a to zdanie zaprzecza Bogu prawdziwości i świętości, czyli bluźni przeciwko Jego nieskończonym doskonałościom.

Triumfalizm obala herezje

Na Piazza del Gesù w Rzymie stoi macierzysty kościół Towarzystwa Jezusowego, pod wezwaniem Najświętszego Imienia Jezus. Wewnątrz niego można znaleźć klasyczną marmurową rzeźbę autorstwa Pierre’a Le Gros’a zatytułowaną Religia obalająca herezję i nienawiść. Historycy sztuki od dawna rozpoznają ją jako archetypowy obraz Kościoła Triumfującego.